|
Το
Δρακοντόρεμα
Απόσπασμα από το διήγημα
: Καλοκαίρι στον Πύργο
.... Η θεια το Μουσκαδώ και ο γέρο-Αδάμος
ζούσαν, ολοχρονίς σχεδόν, στο καλύβι.
Ήταν δυο συμπαθητικά γεροντάκια, που
στο μυαλό μου φαντάζανε σαν τα καλά
πνεύματα του Πύργου....
Ο Πύργος ήταν η
ζωή τους. Στη χώρα, που μένανε κατά
διαστήματα, πνίγονταν, έχαναν τα νερά
τους, λες και βρίσκονταν σε ξένον
τόπο. Ο Πύργος ήταν μια ζεστή αγκαλιά, που
τους έκλεινε μέσα της από αγάπη και
μόνον. Εκεί μπορούσαν ν' αγγίζουν την
ευτυχία στο δικό τους παράδεισο. Και
δεν ήταν λίγες οι φορές που, στα μάτια
μου, ο παράδεισος έμοιαζε με τον
Πύργο.
|
|
|
Η θεια το Μουσκαδώ και ο
γέρο-Αδάμος ήταν για μένα αγέννητα
πλάσματα. Δεν υπήρξαν ποτέ παιδιά, ούτε
νέοι, άρα ούτε θνητοί, αφού ήδη ζούσαν
στον παράδεισο. Ο δικός τους Ισαάκ ήταν
μια θολή ξεθωριασμένη ανάμνηση, που
χανόταν μακριά μέσα στο χρόνο, πολύ
πριν γεννηθώ εγώ. Ήταν παληκαρόπουλο,
όταν χάθηκε στο Δρακοντόρεμα από τι και
πως κανείς δεν μπόρεσε να μάθει ......
Το βιβλίο της Νίκης Σαλπαδήμου
"Το
Δρακοντόρεμα" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΩΜΕΓΑ.
|
