Η Ιερά Μονή Ευαγγελίστριας είναι ένα από τα πολλά μεταβυζαντινά μνημεία που διασώζονται στη Σκόπελο. Από τη μονή διασώζεται το καθολικό και ο φρουριακός περίβολος. Το καθολικό της μονής που τιμάται στη μνήμη του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι ναός σταυροειδής εγγεγραμμένος τετρακίονος με τρούλλο, χωρίς νάρθηκα που χρονολογείται στο τέλος του 18ου αιώνα. Σήμερα λειτουργεί ως μονή. Η απόσταση από την πόλη της Σκοπέλου είναι 3,5 χιλ.

Είναι κτισμένη σε δυσπρόσιτη πλευρά φαραγγιού με εξαίρετη θέα προς τη πόλη. Με την φρουριακή της εμφάνιση συνδέεται προς τη μεγάλη και εύπορο οικογένεια των Δαπόντε. Σε μαρμάρινη πλάκα διαβάζουμε την επιγραφή: Του κτήτορος της / Αγίας Μονής ταυ / της Χατζηστεφα / νή Δαπόντε υιο(ύ) Ιω(αν)νου Γραμματικού / (το) κτήριον κε η βρύσις αύτη ..... ΑΨ/Β (1712).

Αριστερά της εισόδου είναι το νεότερο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, δεξιά το μαγειρείον, ο φούρνος και η Τράπεζα της Μονής. Τις τέσσερις πλευρές του υψηλού περιβόλου καταλαμβάνουν τα ξυλόστεγα κελιά των μοναχών. Στο μέσον του τετραγώνου χώρου υψώνεται το καθολικό της Μονής στον τύπο των σταυροειδών, εγγεγραμένων μετά τρούλου ναών. Τα τέσσερα γωνιαία διαμερίσματα καθώς και η Πρόθεση και το Διακονικό καλύπτονται με χαμηλούς τρουλίσκους. Από του ανατολικού τοίχου προβάλλουν τρεις επτάπλευροι κόγχες, στο εσωτερικό της μεσαίας των οποίων σχηματίζεται ο Επισκοπικός θρόνος. Οι θύρες εισόδου εις τον ναό είναι από μαρμάρινα πλαίσια με πλούσιο φυτικό διάκοσμο. Στη βόρεια υπάρχει η επιγραφή: "Δι’ εξόδου Χατζηστεφανή Νταπόντε 1712".

Το τέμπλο, ξυλόγλυπτο, επίχρυσο, υψηλό φέρει πλούσιον καλής τέχνης διάκοσμο. Και αυτό προέρχεται εκ της οικογένειας Δαπόντε, όπως μαρτυρεί η επιγραφή: "Δέησις του δούλου του Θεού Ιωαννού Δαπόντε".

Στον ναό υπάρχουν και τα εξής ξυλόγλυπτα: 

α ) Προσκυνητάριον με διάκοσμο από φίλντισι

β ) Αναλόγιο, ομοίου διάκοσμου, λεπτής τέχνης (17^ου - 18^ου αιώνα)

γ ) Επισκοπικός θρόνος με επιγραφή "Ιωάννου Στεφάνου Δαπόντε"

Σημαντικότατο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εικόνες της μονής, του 16^ου, 17^ου και 18^ου αιώνα.