Ήταν Οκτώβρης του 1990 και μία ξαφνική καταιγίδα είχε ξεσπάσει στη Σκόπελο. Ο Θοδωρής, ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου "Αγνάντι", έπινε το καφέ του κοιτώντας από το παράθυρο του ξενοδοχείου την αγριεμένη θάλασσα και χαλάρωνε μετά από άλλο ένα κουραστικό καλοκαίρι. Ξαφνικά παρατήρησε κάτι να κινείται μέσα στα κύματα. "Δεν είναι δυνατόν!" σκέφτηκε.

Έτρεξε αμέσως έξω στη παραλία όπου αντίκρισε ένα φωκάκι το οποίο παράσερναν τα μεγάλα κύματα. Δεν ήξερε να κολυμπήσει και βρισκόταν σε κίνδυνο. Μετά από κάποια προσπάθεια ο Θοδωρής κατάφερε να το βγάλει από το νερό και να το φέρει στο ξενοδοχείο.

Κατόπιν τηλεφώνησε στο Κέντρο Περίθαλψης και Επανένταξης Φωκών στη Στενή Βάλα Αλοννήσου και οι υπεύθυνοι βιολόγοι του έδωσαν τις απαραίτητες οδηγίες περίθαλψης.

Το μωρό φιλοξενήθηκε στο ξενοδοχείο για δύο μέρες. Ακολουθούσε τον Θοδωρή παντού, καθώς πίστευε πως ήταν η μητέρα του που είχε χάσει και έκλαιγε κάθε φορά που ο Θοδωρής το άφηνε μόνο του έστω και για μερικά λεπτά.

Όταν κόπασε η κακοκαιρία κατέφθασε η ομάδα διάσωσης από την Αλόννησο. Το φωκάκι ήταν αρσενικό, ζύγιζε ήδη 20 κιλά και η ηλικία του υπολογίστηκε περίπου τεσσάρων εβδομάδων, δηλαδή σε περίοδο θηλασμού και πλήρους εξάρτησης από τη μητέρα του. Αφού του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες με άλατα ενυδάτωσης και γλυκόζη το μετέφεραν στο Κέντρο Περίθαλψης και Επανένταξης Φωκών στη Στενή Βάλα Αλοννήσου. Το ονομάσανε ΘΟΔΩΡΗ προς τιμήν του Θοδωρή.